Okres przechowywania w szkole dokumentów, m.in. takich jak prace maturalne uczniów ("stara matura"), czy dzienniczki praktyk uczniowskich, według mojej opinii, powinien wynikać z jednolitego wykazu akt, jaki w każdej szkole powinien zostać opracowany. Przez jednolity rzeczowy wykaz akt należy rozumieć stałą, rzeczową klasyfikację Najlepiej wyglądać będziesz w ciepłych odcieniach brązu z czerwonymi tonami oraz intensywnymi rudościami, jak chociażby mahoń. Jaki kolor włosów dopasować do brązowych oczu? Kolorem włosów, który dobrze pasować będzie do brązowych oczu są między innymi wszelkiego rodzaju odcienie brązu: od popielatych, aż po kasztanowe. Po.PanOutX.info » Gotowanie » Jak trzymać się dobrego ranka w szkole średniej Jak trzymać się dobrego ranka w szkole średniej Dzień dobry tryb jest bardzo przydatny, zwłaszcza w liceum. Zasada nr 1. Nie pozostawiaj spójników – takich jak: i, w, z – na końcu linii tekstu. Pozbycie się sierot w dokumencie jest możliwe poprzez wstawienie twardej (niełamliwej) spacji pomiędzy spójnikiem i wyrazem występującym po nim. W Microsoft Word wstawienie jej następuje poprzez wciśnięcie kombinacji klawiszy Ctrl + Shift 1 września dzieci i młodzież wrócą do szkół. Placówki nie będą miały jednak wiele wspólnego z tymi, które dobrze znali. Będą obowiązywały w nich nowe zasady. Mało tego, w Jak dobrze wyglądać w liceum. Mundurki szkolne, przepisy, zasady i nauczyciele mogą dostosować Twój styl. Z tego artykułu dowiesz się, jak obejść wszystkie zasady i prawa i dobrze wyglądać w szkole. Nie zmieniaj siebie też Jak wyglądać przystojnie w szkole? Ponieważ rano jest mało czasu na przygotowanie, chłopcy często zastanawiają się, czy w ogóle mogą dobrze wyglądać. Mimo to dobry wygląd sprawia, że czujesz się dobrze. Oto kilka instrukcji, jak wyglądać przystojnie w szkole. Przeczytaj także O tym, jak miałaby ona wyglądać opowiedziały w "Strefie Rodzica" Irka Jazukiewicz z Działu Edukacji WWF i Marta Jackowska-Uwadizu z Centrum Edukacji Obywatelskiej. zdjęcie ilustracyjne Foto Wideo: JAK SZYBKO POPRAWIĆ SZKOLNE OCENY? Zawartość. Kroki ; Porady ; Informacje o autorze X to „wiki”, co oznacza, że wiele naszych artykułów jest napisanych przez kilku autorów. Aby stworzyć ten artykuł, 27 osób, niektóre anonimowe, pracowało nad jego edycją i ulepszaniem w miarę upływu czasu. Jak będziesz wyglądać w Gacha Life? | sameQuizy. Popularne. Kategorie. Quizy Os. Testy Testy na czas Głosowania Co wolisz? Zgadywanki Zdrapki Litery Przetrwania Opowiadania Losowy quiz. Youtube Szkoła Muzyka Zagadki Straszne ZWIERZĘTA Książki Social Media Horoskop Polityka Netflix. Harry Potter Miłość Podróże Zgadniemy? zUyTc. Spożywanie przez dzieci regularnych, dobrze zbilansowanych i zdrowych posiłków to priorytet wielu rodziców, ale i placówek edukacyjnych, w których prowadzone są szkolne stołówki. Szacuje się, że 2/3 uczniów szkół podstawowych jada jeden ciepły posiłek na długiej przerwie między lekcjami, co oznacza, że olbrzymi odsetek dzieci jada obiad właśnie w szkole. Dlatego tak ważnym pozostaje kwestia tego, jak przestrzeń, w której przebywają uczniowie jest zorganizowana i jakie warunki zapewnia się najmłodszym i nastolatkom w trakcie jedzenia. Z badań przeprowadzanych w szkołach, w których ocenie poddano stołówki, wynika że aż 1/3 uczniów niedojada posiłków. Przyczyn upatruje się z jednej strony w zbyt krótkim czasie, jaki daje się dzieciom na spożycie posiłku, a z drugiej w niesprzyjających warunkach, jakie panują na stołówkach. Nieestetyczna i mało komfortowa przestrzeń zniechęca uczniów do jedzenia i nie budzi często miłych skojarzeń. Niechęć do przebywania na stołówce niesie więc za sobą przykre konsekwencje i może niekorzystnie wpływać na nawyki żywieniowe małoletnich. Wśród najczęstszych zaniedbań w tym obszarze przepytywani na potrzeby badania uczniowie wskazywali najczęściej brak komfortowego miejsca do spożywania posiłków, w tym brak wystarczającej liczby krzeseł przy stołach, a także brak tacek, niedopasowanie wysokości stołów oraz krzeseł do wieku oraz wzrostu dzieci i nieestetyczne wnętrze. Zachęcanie dzieci do wizyt oraz jadania w stołówkach szkolnych powinno polegać więc na kompleksowych działaniach, które będą uwzględniać różne potrzeby dzieci. Oprócz smacznych i zdrowych posiłków konieczne jest zadbanie o komfortowe warunki, jakie będą panować w szkolnej jadłodajni. Dzisiaj natomiast skoncentrujemy się na wyposażeniu stołówek i postaramy się wskazać, co powinno się znaleźć w samym pomieszczeniu oraz na zapleczu tak, żeby uczniowie chętnie wracali tutaj każdego dnia i cieszyli się wspólnym posiłkiem. Jak znaleźć krzesła idealne? Zaczniemy od krzeseł, które są jednym z ważniejszych elementów wyposażenia każdej stołówki. To na nich uczniowie siadają przy stole każdego dnia, dlatego warto zainwestować w meble, które zapewnią dzieciom odpowiednie wsparcie i komfort na wysokim poziomie. Jedzenie podczas siedzenia na niewygodnym krześle może jedynie zniechęcić do spożywania posiłku i zwiększyć prawdopodobieństwo na to, że uczeń nie zje całego posiłku. Właściwie dobrane krzesła muszą być przede wszystkim dostosowane do wzrostu dziecka. Producenci mebli oferują krzesła podzielone na osiem kategorii. Ze względu na specyfikę stołówek oraz fakt, że przybywają na niej dzieci z różnych klas oraz roczników, należy zadbać o różnorodność krzeseł. Część z nich powinna być odpowiednia dla mniejszych i młodszych dzieci, a część powinna być przeznaczona na starszych i wyższych uczniów. W naszym sklepie z asortymentem dla szkół znajdą Państwo bogaty i urozmaicony wybór krzeseł, idealnych do stołówek. Wybierając krzesła nie zapomnijmy o zapewnieniu uczniom odpowiedniego wsparcia dla kręgosłupa. Obecnie uważa się, że olbrzymi odsetek dzieci już w wieku szkolnym zmaga się z wadami postawy. Zapewnienie dzieciom odpowiedniej pozycji siedzącej jest kwestią kluczową, jeśli chcemy wspierać ich prawidłowy rozwój. Wyprofilowane oparcia krzeseł z naszego sklepu online spełnią to zadanie. Oprócz tego, każdy z prezentowanych przez nas modeli posiada wygodne siedzisko. Wygodne i praktyczne stoły, przy których jemy Stołówka musi być także wyposażona w wygodne stoły z dużymi blatami, na których dzieci postawią tacki i przy których nie będzie panował ścisk. Tutaj, podobnie jak ma to miejsce w przypadku krzeseł, bardzo ważnym aspektem przy wyborze mebla pozostaje wysokość. Mniejsze dzieci mogą odczuwać dyskomfort podczas jedzenia obiadu przy zbyt wysokim stole i na odwrót – starsi uczniowie nie będą się dobrze czuli przy zbyt niskim blacie. Oprócz odpowiedniej wysokości stoły na stołówce muszą być także stabilne, a cała konstrukcja powinna być na tyle mocna,, żeby minimalizować ryzyko chybotania. Najlepiej, jeśli przy stolikach będzie mogło zasiąść jednocześnie kilku uczniów – będzie to sprzyjało nawiązywaniu kontaktów i rozwijaniu umiejętności społecznych. Naszym klientom oferujemy różne rodzaje stolików – z prostokątnym, kwadratowym i okrągłym blatem. Sztućce i naczynia dla uczniów Kompletując wyposażenie szkolnej stołówki nie można też zapomnieć o dużej ilości naczyń oraz sztućców. Warto zadbać o miseczki dla młodszych i talerze dla starszych dzieci – zastawa na stołówkę powinna być zróżnicowana tak, żeby każdy mógł wybrać najbardziej komfortowe naczynie. Zastawa powinna być też estetyczna i przypominać tę, z którą uczniowie obcują na co dzień w domu. Ważne, żeby poszczególne elementy pochodziły z tego samego kompletu – dzięki temu uczniowie będą mieli poczucie, że każdy jest traktowany w ten sam sposób. Dodatki i kolory Wyposażając i aranżując stołówkę nie zapomnijmy także o kolorach oraz dodatkach do pomieszczenia. Kolorowe krzesła, ściany oraz serwetki na stole sprawią, że przestrzeń stanie się bardziej przyjazna dla uczniów, a oni sami chętnie będą tu zaglądać. Stołówka od kuchni Nasza oferta to także profesjonalny sprzęt do szkolnej kuchni. Pozostające zazwyczaj w ukryciu pomieszczenie to tak naprawdę serce stołówki – to tutaj każdego dnia powstają pyszne i zdrowe posiłki dla dużej ilości osób. Dla naszych klientów przygotowaliśmy praktyczne stoły robocze ze stali nierdzewnej, kuchnie gazowe czy zmywarko-wyparzarki, które pozwolą szybko posprzątać naczynia po posiłki dla tak wielu uczniów. Pośród polecanych przez nas produktów do kuchni znalazły się także maszynki do mielenia mięsa, naświetlacze jaj, taborety gazowe, krajalnice elektryczne do wędlin, a także szafy chłodnicze. Zachęcamy do zapoznania się z naszym asortymentem. Z naszą pomocą zdołają Państwo kompleksowo wyposażyć i zaaranżować szkolną stołówkę. Najlepsza odpowiedź Ładnie można wyglądać na wiele sposobów. To zależy od tego jakie masz ubrania oraz w jakich fryzurach najlepiej wyglądasz. Wieczorem spróbuj zrobić kilka fryzur i zobaczyć, która będzie ci najlepiej pasować np. luźny kok, wysoki kucyk, rozpuszczone, dwa kitki itd. Nie wiem natomiast ile masz lat i czy makijaż będzie na tobie dobrze wyglądał. No, ale jeśli masz jakieś 14-15+ możesz zrobić delikatny makijaż. Co do odżywki myślę, że to dobry pomysł, paznokcie będą się delikatnie błyszczały i ogl będą lepiej wyglądały. Ubiór to już inna sprawa... Jak pisałam wcześniej to nie mam pojęcia jakie ciuchy posiadasz. Ale oto moje propozycje:1. Biała bluzka, a na to czarna sukienka na ramiączkach. Do tego jakieś ciemne buty, ciemne rajstopy + jakaś najlepiej złota biżuteria (o ile taką masz). Dobrym pomysłem jest też joker. 2. T-shirt czarny lub innego koloru + krótkie spodenki na rajstopy (najlepiej kabaretki, ale wiem, że ostatnio trochę zimno). Tak jak pisałam w punkcie 2 biżuteria niezmienna. 3. Koszula + spódniczka + pasek + rajstopy. I biżuteria znowu taka sama. Odpowiedzi Natka. R odpowiedział(a) o 17:38 Ogólnie to zależy czy pasują ci spięte włosy bo niektórzy poprostu wtedy troche słabo wyglądają, ale jeśli chodzi o ubranie to możesz założyć jakiegoś golfa do tego kurtke lub koszule dżinsową i jakieś szerokie spodnie np. beżowe tylko jeśli ubierasz koszule dżinsową to nie ubieraj do tego dżinsów bo jak dla mnie to niepasuje, a co do paznokci, to pomalowałabym je poprostu odżywką, mam nadzieje że pomogłam:) Lala musisz pomalowac paznokcie na czarno i miec czerwone usta na calą koszulke logotyp xayo intdustied Tusas odpowiedział(a) o 18:47 Bycie emo jest edgy pamietaj atipo1 odpowiedział(a) o 03:41 Lakier koniecznie ... i usmiech Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Poziom edukacji w każdej szkole to kluczowy czynnik, jaki świadczy o jej poziomie nauczania w ogóle. Szkoła to wyjątkowa instytucja, która ma zadanie nie tylko dobrze przygotować uczniów do przyszłego życia zawodowego, ale również umożliwić poznanie kanonów światowej i rodzimej literatury, podstaw rachunków czy geograficznego położenia świata. Odpowiedni poziom edukacji zależy przede wszystkim od tego, jacy nauczyciele pracują w danej szkole, a także jakie mają podeście do uczniów. Te dwa wymienione aspekty są niezwykle ważne, ponieważ pozwalają nie tylko na skuteczną naukę, ale również to, że uczniowie zainteresują się danymi informacjami. Dlatego tak ważne jest podejście. Kiedy nauczyciel prowadzi zajęcia w sposób ciekawy, który na pewno przyciągnie uwagę, to uczniowie całkiem inaczej podchodzą do danego przedmiotu i zająć, jakie odbywają się w jego ramach. Ważny dla poziomu edukacji w szkole jest również program, jakie opracowuje Ministerstwo Edukacji Narodowej. Sam program nauczania nie powinien być przeładowany wieloma informacjami, gdyż często to sprawia uczniom największe problemy. Świadome budowanie dobrych relacji pomiędzy rodzicem a nauczycielem przynosi korzyści obu stronom. Najwięcej zyskuje na tym jednak uczeń. Szkołę tworzą uczniowie, nauczyciele i rodzice. Dzieci odnoszą najwięcej korzyści, gdy dorośli ze sobą współpracują. Warto więc, żeby nauczyciele i rodzice umieli ze sobą konstruktywnie rozmawiać. Tylko jak to robić, gdy nie wszystko idzie po naszej myśli? Na styku relacji rodzic-nauczyciel konflikty rodzą się zwykle w wyniku problemów komunikacyjnych. Tak naprawdę obu stronom zależy dokładnie na tym samym: na dobru ucznia. Rodzice posyłają dziecko do szkoły, zakładając, że będzie tam miało dobrą opiekę i warunki do rozwoju, a dzięki zdobytej wiedzy będzie kontynuować naukę i osiągnie dobrą pozycję zawodową. Nauczyciele natomiast wybrali swój zawód, bo chcą uczyć, wspierać w rozwoju dzieci i młodzież, pozytywnie wpływać na ich życie, dać im wiedzę, umiejętności, wyrobić w nich przydatne w tym, że choć wszyscy chcą dobrze, każdy ma swoją definicję tego, jak owo „dobrze” powinno wyglądać. Rodzice nie uczestniczą w lekcjach, nie wiedzą, co dzieje się na przerwach. O kłopotliwych sytuacjach dowiadują się od dziecka lub od nauczyciela. Nie znają więc faktów, lecz ich interpretacje. Nauczyciele zaś nie zawsze wiedzą o sytuacji domowej dziecka, o tym, z jakimi trudnościami musi mierzyć się rodzina. Mogą więc błędnie oceniać zaangażowanie ucznia i jego rodziców w sprawy szkolne. W takich okolicznościach nietrudno o nieporozumienia. Do tego dochodzą różnice indywidualne – wszyscy ludzie różnią się między sobą temperamentem, wrażliwością, umiejętnością radzenia sobie z presją. Gdy codziennego stresu jest zbyt wiele, czasem wystarczy drobna trudność, by przemęczona osoba zareagowała agresywnie i niewspółmiernie do rangi problemu. Taką kroplą, która przeleje czarę goryczy, może stać się uwaga wpisana przez nauczyciela do dziennika elektronicznego. Albo niemiły mail od rodzica, ujmującego się za dzieckiem w spornej sytuacji. Kto tu rządzi? W szkole relacja rodzic – nauczyciel nie jest symetryczna. Choć rodzice mają pełne prawo do informacji na temat tego, jak dziecko funkcjonuje w szkole, choć w wielu sytuacjach wyrażają zgodę na udział dziecka w konkretnych zajęciach, choć mogą i powinni pilnować, czy szkoła wywiązuje się z ustawowych obowiązków względem ucznia, to jednak nauczyciel ma na terenie szkoły specjalny status. To on jest specjalistą, który kieruje pracą klasy i podejmuje decyzje dotyczące postępów uczniów, to także on ustala zasady komunikacji i współpracy z rodzicami. Z tego względu warto, by rodzice i nauczyciele od początku postarali się ustawić swoją praktyką jest, by nauczyciel, poznając nową klasę i rodziców uczniów, na wstępie poinformował o zasadach komunikacji, np. w jakich godzinach możliwy jest kontakt telefoniczny, w jakich dniach i godzinach korespondencja mailowa. To pomaga unikać sytuacji, gdy rodzice piszą wiadomości o godz. i oczekują natychmiastowej odpowiedzi. Warto także ustalić, czy na rozmowę na temat ucznia rodzic musi się wcześniej umówić i czy może się ona odbywać w przerwie zajęć. Jeśli nauczyciel nie podejmie inicjatywy w zakresie ustalenia podstawowych zasad, rodzice mogą sami zaproponować rozmowę na ten temat. Świadomy nauczyciel będzie zachęcał rodziców do kontaktu, informowania o problemach, wątpliwościach czy niepokojach. Dzięki temu rodzice odczują, że ich głos jest ważny i cenny. Dlatego warto spojrzeć przychylnym okiem na propozycję nauczyciela, by raz na jakiś czas zebranie rodziców miało mniej formalny charakter i było pretekstem do rozmowy. W miłej atmosferze może się okazać, że wśród rodziców są osoby chętne zaangażować się w sprawy klasy i choć przy wyborze trójki klasowej milczały (nie każdy ma w sobie gotowość, by zająć się finansami klasy czy udziałem w zebraniach rady rodziców), to chętnie zorganizują dla dzieci np. ciekawą wycieczkę. Nauczyciel z kolei przestanie być kimś, kto wymaga i ocenia, a stanie się tym, z kim można wspólnie działać dla dobra dzieci. Wtedy asymetria relacji rodzic-nauczyciel przestanie być problemem. W poszukiwaniu porozumienia W szkole pełnej uczniów, z których każdy doświadcza różnych wyzwań społecznych i przeżywa intensywne zmiany rozwojowe, siłą rzeczy musi dochodzić do konfliktów. Zarówno tych w grupie rówieśniczej, jak i tych pomiędzy uczniem a nauczycielem. Bywa tak, że o trudnej sytuacji muszą zostać poinformowani rodzice. Ich reakcja może w dużym stopniu zależeć od tego, w jaki sposób nauczyciel przekaże wiadomość. Jest duża różnica pomiędzy komunikatem: „Proszę przyjść do szkoły, bo Kuba pobił kolegę”, a wiadomością: „Chciałam zaprosić państwa na spotkanie. Pomiędzy Kubą i jego kolegą doszło do trudnej sytuacji, warto żebyśmy się temu przyjrzeli i pomogli chłopcom rozwiązać konflikt”. Nauczyciel powinien pamiętać, że dla rodziców kwestia ich kompetencji wychowawczych i oceny zachowania ich dziecka jest bardzo delikatna. Jeśli ktoś atakuje syna lub córkę, oskarża dziecko o złe intencje albo sugeruje, że jest ono źle wychowane, to automatycznie robi sobie z rodziców wrogów. Rodzice zaś powinni pamiętać, że czasami za niefortunną komunikacją ze strony nauczyciela stoją duży stres i zmęczenie. Wystarczy chwila spokojnej, empatycznej refleksji, by obie strony mogły poczuć się traktowane z pomoże także odpowiednio sformułować wiadomość od rodzica do nauczyciela. Warto zastanowić się, czy to, co rodzic chce przekazać, zostało ujęte w sposób, który drugiej strony nie zrani. Jeśli rodzic na początku rozmowy oskarża nauczyciela (np.: „Przez pana moja córka boi się chodzić do szkoły! Znowu po lekcji matematyki wróciła do domu zapłakana i z jedynką!”), to w rozmówcy pojawia się potrzeba obrony. Dzieje się tak, gdy w rozmowie zamiast przyczyny problemu szuka się winnego. Nikt nie chce czuć się winny, więc broni się, np. deprecjonując argumenty drugiej skorzystać z narzędzi komunikacyjnych, które pozwalają konstruktywnie sformułować swoje odczucia i potrzeby. Takie narzędzia udostępnia np. metoda Porozumienie bez Przemocy opracowana przez światowej sławy mediatora Marshalla Rosenberga*. Trudny przypadek Czasami w konflikcie bierze udział osoba, z którą trudniej się porozumieć niż z innymi. Jeśli jest to nauczyciel, rodzic zawsze może poszukać wsparcia u wychowawcy, pedagoga czy dyrektora szkoły. W rozwiązywaniu sporów warto trzymać się metody małych kroków, tzn. najpierw próbować porozmawiać z osobą bezpośrednio zaangażowaną w konflikt, dając jej szansę na wyjaśnienie sytuacji, a dopiero później z jej przełożonymi. A jeśli to rodzic nie wykazuje chęci porozumienia, często ma pretensje, zarzuca nauczycielowi błędy? Nauczyciel oczywiście także może poprosić o wsparcie szkolnego pedagoga, psychologa czy dyrektora. Często jednak, zanim wytoczy się potężne działa, warto spróbować technik stosowanych w programie rozwojowym siedmiu nawyków skutecznego działania Stephena R. Covey’a komunikację opiera się na zasadzie: „Najpierw staraj się zrozumieć, potem być zrozumianym”. Pozwól drugiej stronie się wypowiedzieć. Stosuj parafrazy, czyli ujmij przekaz rozmówcy własnymi słowami, np. „Jeśli dobrze zrozumiałem, martwi się pani, że syn nie jest odpowiednio doceniany na lekcjach polskiego?”. Stosuj pytania precyzujące, np. „Chciałbym móc to dobrze zrozumieć, czy może pani powiedzieć, jakie słowa sprawiły pana córce przykrość?”.Warto pamiętać, by w rozmowie bazować na komunikacie „ja”. To narzędzie pomaga tak porządkować swoją wypowiedź, by nie czynić drugiej stronie zarzutów, ale odnosić się do własnych emocji i obserwacji. Zamiast powiedzieć: „Pani mnie nie słucha” (druga strona zapewne temu zaprzeczy), można ująć rzecz tak: „W tej rozmowie nie czuję się dobrze wysłuchana” (czemu rozmówca zaprzeczyć nie może, bo zdanie odnosi się do własnych odczuć osoby). Dobre intencje to podstawa Wreszcie warto pamiętać o sprawie kluczowej dla porozumienia: o założeniu dobrej intencji drugiej strony. Na takiej tezie opierają się psychologowie i mediatorzy. Ułatwia ona nawiązanie porozumienia i wspólną pracę nad problemem. Pewien nauczyciel zastosował ją z powodzeniem w rozmowie z bardzo natarczywym ojcem ucznia. Ojciec często przychodził do szkoły, był nieprzyjemny, napastliwy, zarzucał nauczycielowi złe podejście wychowawcze. Wreszcie nauczyciel wsparł się metodą dialogu motywującego. Gdy rodzic zarzucił, że „tyle razy już przychodził i w ogóle nie widać poprawy”, nauczyciel odpowiedział: „A mimo to nadal pan próbuje znaleźć jakieś rozwiązanie. Myślę, że naprawdę bardzo panu zależy na dobru dziecka”. Rodzic zamilkł zdziwiony, wzruszył się, przyznał rację. Udało się przełamać schemat: atak-kontratak i zająć tym, czym niepokoił się ojciec ucznia. W szkole podstawowej Na każdym etapie edukacji dziecka warto starać się, by relacje między rodzicami i nauczycielami miały charakter zdrowy i rzeczowy. Jest to jednak szczególnie ważne, gdy dziecko uczęszcza do szkoły podstawowej. Nauka na tym etapie trwa najdłużej i obejmuje kluczowe momenty rozwojowe: fizyczne, psychospołeczne i szkolne. Dziecko z przedszkolaka staje się uczniem, mierzy się z wyzwaniami kolejnych progów edukacyjnych w klasie 4. i 7., przygotowuje się do swojego pierwszego egzaminu i do wyboru szkoły. Więcej praktycznych informacji i porad dotyczących skutecznego komunikowania się w szkole można znaleźć na stronie programu „Szkoła podstawowa na czasie”. Kochaj, dbaj, współpracuj Dzieci odnoszą wiele korzyści z intensywnej i skutecznej współpracy rodziców z nauczycielami. Badania pokazują, że właściwe zaangażowanie rodziców w życie szkolne wpływa na efekty w różnych obszarach rozwoju. Dzięki niemu dzieci: osiągają wyższe wyniki w nauce. chętniej uczą się także poza szkołą (zajęcia dodatkowe, kursy, rozwijanie zainteresowań w systematyczny sposób). chętniej chodzą do szkoły, a także mocniej angażują się w życie klasy i reszty społeczności uczniowskiej. sprawiają mniej trudności wychowawczych zarówno w szkole, jak i w domu. *Metoda komunikacji wg porozumienia bez przemocy (NVC – Nonviolent Communication) opiera się na budowaniu komunikatu w czterech etapach:1. Opis obserwacji, np. „Dziś moja córka dostała jedynkę z matematyki i płakała” (tu osoba odnosi się wyłącznie do faktów, nie nadając im żadnej oceny).2. Wyrażenie emocji, jakie budzi obserwacja, np. „Niepokoję się tą sytuacją. Jest mi trudno, gdy widzę, że moje dziecko tak się martwi”.3. Przedstawienie potrzeby związanej z daną sytuacją, np. „Chcę ustalić, dlaczego córka dostała złą ocenę i była zdenerwowana. Potrzebuję dowiedzieć się od pana, co się wydarzyło”.4. Sformułowanie prośby, np.: „Proszę o spotkanie, byśmy mogli porozmawiać o tej sytuacji”. Dzięki temu, mowa jest o faktach (zła ocena, płacz), o niepokoju rodzica (nie sposób temu zaprzeczyć), o jego (niepodważalnej) potrzebie i uprzejmej prośbie. Taki komunikat daje szansę na spokojne porozumienie. Joanna SzulcDziennikarka z wykształceniem socjologicznym i psychologicznym, autorka tekstów i książek z zakresu wychowania i wspierania rozwoju. Współpracuje z wydawnictwem Nowa Era. Artykuł pochodzi z magazynu Newsweek Psychologia 1/2020

jak dobrze wyglądać w szkole